النّصب : خستگى . غير الدّهر : رخدادهاى روزگار . عبر الدهر : پندهاى روزگار . أوتر القوس : براى كمان ، زه گذاشت . تؤسى : مداوا مىشود . لا ينقع عطشه : تشنگىاش سيراب نمىشود . مرحوم : كسى كه برايش آمرزش خواسته مىشود و يا به حالش ، دلسوزى مىشود . مغبوط : كسى كه دوست دارى مانند او باشى . زلّ : سقوط كرد و يا به سرعت گذشت . ساختار ادبى الحمد للّه : مبتدا و خبر است و « الحمد » دوم پس از آن مفعول دوم « و اصل » است . علم : بدل از « علمه » است . كتاب : بدل از « كتابه » است . إيمانا : بدل از « ايمان » است . يقينه : عطف بر « إخلاصه » است . محارمه : مفعول دوم « حمت » يا منصوب به نزع خافض است . مخافته : مفعول دوم براى « ألزمت » است . قوسه : مفعول « موتر » است . آكل : خبر براى مبتداى محذوف و در اصل چنين بوده است : « هو آكل » .